เสียง : Sound Track

7.6

ดูหนัง Just Mercy ยุติธรรมบริสุทธิ์ 2019 ซับไทย เต็มเรื่อง

เรื่องย่อ:Just Mercy ยุติธรรมบริสุทธิ์ 2019 ซับไทย เรากำลังเผยแพร่บทความนี้อีกครั้งบนหน้าแรกเพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อขบวนการอเมริกันที่วิพากษ์วิจารณ์ซึ่งสนับสนุนเสียงของคนผิวดำ หากต้องการรายการแหล่งข้อมูลที่เพิ่มมากขึ้นพร้อมข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ที่คุณสามารถบริจาค เชื่อมต่อกับนักเคลื่อนไหว เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการประท้วง และอ่านบทความต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติ คลิกที่นี่ “Just Mercy” กำลังสตรีมฟรีบน Amazon, Google Play และ YouTube #BlackLivesMatter “Just Mercy” โชคร้ายที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในเวลาเดียวกันกับ “Clemency” ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่กล้าหาญและดีกว่าซึ่งถ่ายทำในแดนประหารของเรือนจำ แม้ว่าตัวละครหลักจะมีเจตนาที่แตกต่างกัน—นักเคลื่อนไหวของ Michael B. Jordan อย่าง Bryan Stevenson พยายามช่วยนักโทษออกจากแถว ขณะที่ผู้คุม Bernadine Williams ของ Alfre Woodard คอยดูแลการประหารชีวิตพวกเขา—แต่ทั้งสองนักแสดงต่างก็มีช่วงเวลาแห่งความสงบนิ่งที่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสั่นสะท้านทางร่างกายจากบาดแผลภายในที่พวกเขากดเอาไว้ สิ่งนี้ถูกสร้างขึ้นในตัวละครของวูดเวิร์ดโดยเนื้อแท้ แต่สำหรับจอร์แดน มันรู้สึกเหมือนนักแสดงที่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อก้าวข้ามลักษณะตัวละครที่บางเบาที่เขาได้รับ สตีเวนสันเป็นคนสูงส่งและไร้ที่ติมากจนเขาดูน่าเบื่ออย่างน่าเชื่อถือ เว้นแต่คุณจะโฟกัสที่ลักษณะทางกายภาพของจอร์แดน คุณมองเข้าไปในดวงตาของเขาและเห็นว่าเขากำลังพยายามแสดงบางอย่างที่โทนระมัดระวังของภาพยนตร์ไม่อนุญาตให้เกิดขึ้น: ความรู้สึกโกรธแค้นของคนผิวดำ ตั้งแต่ยุคของภาพยนตร์ที่ส่งสารในยุค 50 ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เกี่ยวกับความทุกข์ทรมานของคนแอฟริกันอเมริกันได้รับการปรับเทียบเสมอมาในลักษณะเดียวกับ “Just Mercy” โดยมีจุดประสงค์เพื่อไม่ให้ผู้ชมผิวขาวขุ่นเคืองด้วยสิ่งที่คล้ายกับความโกรธแค้นของคนผิวดำ เราอาจถูกทุบตี ข่มขืน เป็นทาส ถูกยิงโดยไม่มีเหตุผลโดยตำรวจ ตกเป็นเหยื่อของระบบยุติธรรมที่จัดฉากเพื่อไม่ให้เราลำเอียง หรือสิ่งต่างๆ ในโลกแห่งความเป็นจริงอื่นๆ มากมายที่อาจเกิดขึ้นกับเรา แต่ขอพระเจ้าช่วยเราด้วยหากตัวละครรู้สึกโกรธเคืองเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในทางกลับกัน เรากลับต้องเป็นคนสูงส่ง จับมือของพระองค์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง ขณะที่หญิงผิวสีผู้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยร้องว่า “ฮึม-ฮึม!” ในเพลงประกอบเพื่อสื่อถึงความทุกข์ทรมานของเรา มีเสียง “ฮึม-ฮึม” ในภาพยนตร์เรื่องนี้มากมายจนฉันต้องอดกลั้นหัวเราะไม่ได้ คำพูดซ้ำซากเหล่านี้ถูกใช้มากเกินไปจนแทบคลั่ง ระหว่างเรื่องนี้กับเรื่อง “Harriet” ที่น่าเบื่อพอๆ กันและเรื่อง “The Best of Enemies” ที่แย่สุดๆ ริมฝีปากของผู้หญิงน่าสงสารคนนั้นคงเหนื่อยล้ามากจากการฮัมเพลงทั้งหมดนั้น ภาพยนตร์อย่าง “Just Mercy” ป้อนทุกอย่างให้ผู้ชมเป็นชิ้นเล็กๆ ที่ย่อยง่าย โดยคิดว่าคุณไม่รู้อะไรเลย หรือแย่กว่านั้นคือไม่รู้อะไรเลย พวกเขาเชื่อว่าหากต้องการเอาชนะใจและความคิดของพวกเหยียดเชื้อชาติ คุณไม่สามารถแสดงความซับซ้อนใดๆ ออกมาได้ ไม่เช่นนั้นคุณจะทำลาย “ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้” ที่ภาพยนตร์ควรจะนำเสนอ น่าเสียดายที่บทเรียนเหล่านี้มักถูกสอนในลักษณะเดิมๆ ซ้ำซากราวกับว่าถูกสอนมาเพื่อคนที่ต้องเรียนซ้ำชั้นอยู่เรื่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้น คนผิวขาวที่ก่ออาชญากรรมมักเป็นคนเลวที่พูดจาไม่ชัดเจน ทำให้ผู้ชมสามารถปฏิเสธได้อย่างมีเหตุผลว่า “ฉันไม่สามารถเหยียดเชื้อชาติได้ เพราะฉันไม่ได้เลวร้ายเท่ากับผู้ชายคนนั้นเลย!” แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง และภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถยัดเยียดตัวละครในชีวิตจริงให้เข้ากับการแสดงละครได้มากเกินไป แต่ผู้กำกับและผู้เขียนบทร่วมอย่างเดสติน แดเนียล เครตตันกลับใช้สูตรที่คุ้นเคยเกินไปกับบุคลิกของพวกเขา
แม้จะบ่นไปบ้าง แต่ฉันก็ชื่นชมที่ “Just Mercy” เต็มใจที่จะซักถามมากเพียงใด และฉันรู้สึกว่าควรได้รับคำชมเชยสำหรับการหยิบยกประเด็นเหล่านี้ขึ้นมา ดัดแปลงจากบันทึกความทรงจำของสตีเวนสัน เครตตันและแอนดรูว์ แลนแฮม ผู้เขียนร่วมของเขาพูดถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อนักโทษประหารชีวิต คุณค่าของชีวิตคนผิวขาวเมื่อเทียบกับชีวิตคนผิวดำ ทหารผ่านศึกที่ไม่ได้รับการตรวจสอบอาการ PTSD เจ้าหน้าที่กฎหมายที่ฉ้อฉล ความไม่สมดุลของระบบยุติธรรม และในพล็อตย่อยที่นำโดยทิม เบลค เนลสัน แนวคิดที่ว่าคนจนตกเป็นเหยื่อของเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายไม่ว่าคนจนจะมีสีผิวใดก็ตาม
ฉันจำได้ว่าเคยดูโปรไฟล์ “60 Minutes” ที่สร้างใหม่ที่นี่ ซึ่งสตีเวนสันนำคดีของวอลเตอร์ แมคมิลเลียน (เจมี่ ฟ็อกซ์) ไปสู่สาธารณะ แมคมิลเลียนติดคุกในคดีที่เขาสาบานว่าไม่ได้ก่อ ซึ่งก็คือการเสียชีวิตของหญิงสาวผิวขาวคนหนึ่ง แม้จะมีพยาน 17 คนที่รับรองว่าเขาอยู่ที่ไหนในขณะที่เกิดการฆาตกรรม แต่คณะลูกขุนจากอลาบามาซึ่งประกอบด้วยชายผิวขาว 11 คนและชายผิวดำ 1 คนก็ได้ตัดสินให้แมคมิลเลียนมีความผิดตามคำให้การของอดีตนักโทษที่ชื่อราล์ฟ เมเยอร์ส (เนลสัน) สตีเวนสันนำคดีของเขาไปออกอากาศทางคลื่นวิทยุซีบีเอสหลังจากความพยายามที่ประสบความสำเร็จในการเปิดคดีของแมคมิลเลียนขึ้นใหม่ ซึ่งจบลงด้วยการที่ผู้พิพากษาซึ่งตั้งชื่อตามโรเบิร์ต อี. ลี ปฏิเสธคำสารภาพของไมเยอร์สที่ว่าเขาโกหกภายใต้คำสาบานในการพิจารณาคดีครั้งแรก ทั้งหมดนี้เชื่อได้อย่างสมบูรณ์ในความเป็นจริง แต่ในเรื่องนี้ ทั้งนายอำเภอเทต (ไมเคิล ฮาร์ดิง) ที่ทุจริตและอัยการเขตถูกพรรณนาว่าเป็นคนร้ายในการ์ตูนที่กระทำการเพียงลำพัง แทนที่จะทำหน้าที่รับใช้ระบบที่เหยียดผิวและทุจริตมากกว่า คุณต้องรอจนถึงกลางเครดิตท้ายเรื่องจึงจะพบว่าเทตได้รับการเลือกตั้งใหม่หลายครั้งหลังจากที่บทบาทของเขาในการรถไฟของแมคมิลเลียนถูกเปิดโปง